- O fotografiach Zygmunta Kubskiego widzianych przez Barbarę Kubską
- Więcej informacji o Barbarze Kubskiej
- Więcej informacji o Zygmuncie Kubskim
- Kto stoi za przygotowaniem wystawy?
- Szczegóły (czas trwania, miejsce, godziny otwarcia i wstęp)
- Patroni medialni
O fotografiach Zygmunta Kubskiego widzianych przez Barbarę Kubską
Jak zaczęła się wspólna fotograficzna historia Barbary Kubskiej i Zygmunta Kubskiego? W 2015 roku zaangażowała się w proces digitalizowania negatywów, jakie zostawił po sobie jej dziadek, który w latach 1954–1989 dokumentował powstawanie „nowego miasta” Tychy. Jak sama wspomina: „Do muzeum trafiłam przypadkiem. Wiedziałam, że dziadek, będąc już na emeryturze, odwiedzał tę instytucję, lecz w moim wyobrażeniu było to przede wszystkim miejsce, do którego zanosił kwiaty z własnego ogrodu (jego wielką dumę!), a dopiero w drugiej kolejności – fotografie. Pytanie o zbieżność nazwisk rozpoczęło rozmowę o jego zdjęciach […]”. To wtedy spojrzenie artystki spotkało się ze spojrzeniem dziadka sprzed kilkudziesięciu lat. Zobaczyła miasto przez filtr PRL-u.
Barbara Kubska powraca do archiwum swojego dziadka z perspektywy współczesnej artystki, a jednocześnie osoby związanej z jego autorem. Efektem tego spojrzenia jest wielowątkowa opowieść, w której prywatna pamięć splata się z historią zbiorową, a doświadczenie jednej rodziny staje się opowieścią o pokoleniu, które wiązało z budową nowego miasta nadzieje na lepszą przyszłość. Na tej wystawie zestawiono wybrane obiekty, instalacje i fotografie z cyklów „How Distant, How Close” (2025) i „Barbara Kubska – Zygmunt Kubski. Czas nieutracony” (2022) z najnowszymi realizacjami.
Więcej informacji o Barbarze Kubskiej
Barbara Kubska (1986) – artystka wizualna, posługująca się w swoich projektach artystycznych głównie fotografią, instalacją oraz obiektami, tworzy projekty intermedialne, pracuje z archiwami fotograficznymi. Zagadnienia dotyczące pamięci testuje przez pryzmat kulturowych przemian.
Absolwentka i wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach (w Pracowni Fotografii). Obroniła dyplom w Pracowni Grafiki Książki oraz Pracowni Fotografii (2011). Przygotowując pracę doktorską „Archiwum i konflikt. O poszukiwaniu tożsamości w fotograficznych zbiorach” (2026), badała sposoby współczesnego odbioru archiwum zdjęć Zygmunta Kubskiego. Posługuje się metodami zaczerpniętymi z autoetnografii, działając w duchu artistic research.
Autorka wystaw i projektów artystycznych realizowanych indywidualnie oraz kolektywnie. Autorka książki „Miasto, fotografia, archiwum” (2020) oraz wystaw indywidualnych: „How Distant, How Close” w galerii TŁO w Katowicach, „Zabijam czas, nim czas zabije mnie” w galerii „Nowe Miejsce” w Warszawie. Autorka wystawy „Barbara Kubska – Zygmunt Kubski. Czas nieutracony” w Muzeum Miejskim w Tychach. Uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych, m. in. „Antypodręcznik. Jak zbudować niewidzialne miejsce?” w Centrum Sztuki Współczesnej Kronika w Bytomiu, „Niezidentyfikowany teren” w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach, „Serce Wyspy” w BWA w Olsztynie czy „Milczenie Dźwięków” w Muzeum Współczesnym Wrocław.
W latach 2016–2024 członkini Fundacji Kultura Obrazu, działającej na rzecz rozwoju i promocji fotografii. Stypendystka Programu KPO dla kultury w 2024 oraz Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury w 2021. barbarakubska.com
Więcej informacji o Zygmuncie Kubskim
Zygmunt Kubski (1921–2008) – fotograf, amator. Wywodził się z majątku ziemskiego Winnica w wielkopolskim Trzemesznie (w czasie wojny zajętym przez wojsko niemieckie, po wojnie rozparcelowanym). Po utracie ziemi przeniósł się do Szczecina, gdzie podjął pracę w Centrali Materiałów Budowlanych. Tam po raz pierwszy zetknął się z budownictwem, tam też poznał Annę Sklepińską (przybyłą spod Lwowa), z którą wziął ślub w 1949 roku. Następnie zatrudnił się w Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego, które w 1954 roku skierowało go do budowy Tychów w ramach powołanego Zjednoczenia Budownictwa Miejskiego – Nowe Tychy. Początkowo pracował jako dyspozytor w ZBM, a na początku lat 60. został kierownikiem Międzyzakładowego Klubu Techniki i Racjonalizacji. Fotografował budujące się miasto – dokumentował etapy budowy miasta, powstawanie osiedli B, C, D, E, F, M, N i O, technologię budowy, m.in. system 540 i W–70, obiekty zaplecza poligonowego, budowlanego, bazę transportową, sprzęt budowlany, miasteczko barakowe oraz zagospodarowanie terenu i nowoczesną architekturę. Rejestrował organizację życia społecznego mieszkańców, wydarzenia i zjawiska kulturalne. Zmarł w Tychach. W zbiorach Muzeum Miejskiego w Tychach zachował się bogaty zbiór jego fotografii z lat 1954–1980.
Kto stoi za przygotowaniem wystawy?
organizatorzy: Galeria FOTO–GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu i Muzeum Miejskie w Tychach
współpraca kuratorska: Paweł Bąkowski (Galeria FOTO–GEN) i Ewelina Lasota (Muzeum Miejskie w Tychach)
korekta: Monika Wójtowicz
tłumaczenia: Christa Conklin
Dofinansowano ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.
Szczegóły (czas trwania, miejsce, godziny otwarcia i wstęp)
czas trwania: 17.07–13.09.2026
miejsce: Galeria FOTO–GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, Pl. bp. J. Nankiera 8, Wrocław (wejście od podwórza, od ul. Jodłowej)
godziny otwarcia: wtorek–niedziela: 10.00–18.00
wstęp: we wtorki wolny; szczegółowe informacje o biletach
Patroni medialni
„Kwartalnik Fotografia”
„Pismo Artystyczne Format”
fot. Zygmunt Kubski
